En dan is er eindelijk weer een teken van leven vanuit de salon aan de Vrijheer van Eslaan, voor de klanten die ik niet in de salon heb gesproken dan. Sommige van jullie heb ik zelfs al voor een 2e x op mijn stoel gehad.
Ondertussen ben ik al 2 maand weer deels aan het werk. Met onderbreking van 2 weken vakantie, dat dan weer wel.
Hoe het werken gaat?
Redelijk.
Waar ik was begonnen met 4 dagen heb ik dat al snel terug gebracht naar 3 dagen.
Dat zal de eerste tijd ook wel zo blijven.
Het werken zelf en de concentratie die daarvoor nodig is vergen zoveel van mijn energie dat 3 dagen meer dan genoeg is.
Ik was in eerste instantie van plan om in september weer om 9 uur te gaan beginnen maar ik merk dat 3 uur achter elkaar werken echt nog te veel is.
Daarvoor ben ik nog niet genoeg hersteld.
Aan de ene kant is het ál 5 maand geleden dat ik de transplantatie heb gehad maar aan de andere kant is het pás 5 maand geleden, gekeken naar de herstelperiode van 12 tot 18 maanden.
Op het moment van schrijven zit ik weer in het Albert Schweitzer voor mijn immunokuur. Deze kuur krijg ik om de 9 weken. Nu besef ik me dus ook dat mijn laatste bericht dus ook alweer een 9 weken geleden is geweest. Ik schaam me diep. Ik weet dat ik de eerste paragraaf van dit bericht heb geschreven in de week na onze vakantie in Griekenland. Ik wou er eerder al verder mee, maar na een dag werken heb ik er vaak de puf niet voor en in het weekend denk ik er weer niet aan.
Maar vooruit.
Hoe voel ik me nu verder?
Ik voel wel dat er verbetering is in mijn lijf. Mijn voeten hebben minder last van de neuropathie, ik draag ook vaker weer schoenen. Maar mijn voeten “branden” niet meer en zijn ook niet meer “doof”. Daar ben ik ook al erg blij mee. Maar ik merk wel nog steeds dat een keer mijn middagslaapje overslaan of als ik me te druk maak de klachten weer terug komen. Niet meer zo heftig als de eerste weken, maar toch.
Ik houd me dus nog steeds rustig maar hoop dat ik toch wel weer een keer wat meer uren kan gaan maken. En heel misschien wil ik wel weer eens een avond of 2 gaan werken. Maar dan start mijn dag pas na 14:00 uur en ben ik dus weer een ochtend gesloten.
Eind deze maand wil ik wel weer vroeger gaan beginnen. Op dit moment begint mijn dag om 10 uur maar op termijn wordt dat weer 9 uur.
Verder hoop ik binnenkort maar eens voorzichtig te gaan beginnen met een beetje sporten. Fietsen is in deze tijd ook niet zo aantrekkelijk met die wind en die regen. Dus dan maar binnen sporten en hopelijk mijn conditie en uithoudingsvermogen weer op te bouwen. Hierdoor krijg ik dan uiteindelijk ook meer energie.
Verder krijg ik over een paar weken een medische piercing in mijn oor die hopelijk de vervelende piep die ik heb over gehouden aan de chemotherapie kan verminderen of dat ik er sws minder last van zal hebben. Duim maar voor me.
Voor de rest, het ga jullie goed en hopelijk tot ziens in de salon of waar dan ook.
Maak wel op tijd een afspraak, want de tijd is beperkt.
Groet, Fred